شما قضیه رو درست توضیح نمیدین مثلا بگین به برادرم گفت عوضی منم گفتم عوضی اون برادر فلان فلان شدته و ادامه. فکر میکنم انقدر چیزی که گفتین بد بوده که روتون نمیشه اینجا بگین
بعدم یه جوری میگین کوتاه نمی اومد که انگار وظیفه شه کوتاه بیاد! حتما این ۲۰ سال انقدر کوتاه اومده که همچین فکری می کنین و چه پاداش خوبی دادین بهش بعد ۲۰ سال خانومی کردن و کوتاه اومدن. تو خودت یه بار جلوت کوتاه نیومده پرتش کردی از خونه بیرون ببین اون چی کشیده این بیست ساله!
خانوادتون آتیش بیار معرکه شدن چرا خانوادتون این تلاشی که برای عذاب دادن زنت میکنن صرف تلاش برای راضی کردن خانوم و آماده کردن شما برای عذرخواهی نمی کنن؟ یادت باشه کسی که آخر عمر یه لیوان آب دستت میده نه پرتره نه مادرت بچه ها هر کدومشون میرن دنبال خونه زندگیشون این همسرته که برات میمونه
تنها توصیه م اینه بشینی با خودت خلوت کنی وجدان خودت رو قاضی کنی ببینی چی کار کردی که مادر ۳تا بچه ۶ ماهه انقدر از دستت عذاب کشیده که ترکت کرده. بعدش برو به دست و پاش بیفت ازش عذر خواهی کن از زحماتش تشکر کن بهش ضمانت بده به مردونگی ت به شرفت قسم بخور که جبران گذشته رو میکنی