دخترم ۲۲ روزشه .... ۲۲روزه دارم جون میکنم..دارم می دوئم که همه چی تو خونه سرجاش باشه ..دارم خودمو میکشم همه چی اوکی باشه ..شام و ناهار و تمیزی خونه ام تا رسیدگی به دختر نوزادم ولی امروز آخر گندش دراومد ... امروز دخترم خوابید و منم خواب موندم برنجم دیر درست کردم و انقدر بد شده بود و نمی شد خورد که شوهرم خودشو با میوه سیر کرد و رفت سرکار .. بنده خدا کارگره صبح تا ظهر ، ظهر تا شب سرکاره ولی بازم وقتی خونه اس تو نگه داشتن دخترمون کمکم میکنه حتی یه شب تا کی بیدار بود و دخترمون نگه داشت تا من یه شب راحت بخوابم... اونوقت منی که همش تو خونه ام امروز نتونستم یه برنج خوب بزارم جلوش ... آخه برنج دیگه کاری داره؟... از طرفی هم دخترم دو روزه درست سینه امو نمیگیره قشنگ شیر نمیخوره ...شیرم می دوشم تو شیشه راحت میخوره ولی سینه نمیگیره...رفلاکس داره بالا میاره از اون طرف آروغ نمیزنه همش باید چشمم بهش باشه...
تو رو خدا نشینید بگید خواستی بچه نیاری یا چرت و پرت های اینجوری... دخترم خیلی هم دوست دارم و پشیمون نیستم که دارمش ولی فکر میکنم مادر خوبی براش نمیشم ..به نظرم یه آدم به درد نخورم که هیچ کاری از دستش بر نمیاد
