کارت بانكی‌ام رو به فروشنده دادم و با خيال راحت منتظر شدم تا كارت بكشه،
ولى در كمال تعجب، دستگاه پيام داد: "موجودى كافى نمی‌باشد!"
امكان نداشت، خودم می‌دونستم كه اقلاً سه برابر مبلغى كه خريد كردم، در كارتم پول دارم.
از فروشنده خواستم كه دوباره كارت بكشه و اين بار پيام اومد: "رمز نامعتبر است."
اين بار فروشنده با بی‌حوصلگى گفت:
آقا لطفا نقداً پرداخت كنيد، پول نقد همراهتون هست؟ فكر كنم كارتتون رو پيش موبايلتون گذاشتين كلاً سوخته...
در راه برگشت به خانه مرتب اين جمله فروشنده در سرم صدا می‌كرد؛ "پول نقد همراهتون هست؟"
خدايا...
ما در كارت اعمالمان كارهاى بسيارى داريم كه به اميد آن‌ها هستيم مثلاً عبادت‌هايى كه كرديم، دستگيرى‌ها و انفاق‌هايى كه انجام داديم و ...
نكند در روز حساب و كتاب بگويند موجودى كافى نيست و ما متعجبانه بگوييم:
مگر می‌شود؟
اين همه اعمالى كه فكر می‌كرديم نيک هستند و انجام داديم چه شد؟
و جواب بدهند:
اعمالتان را در كنار چيزهايى قرار داديد كه كلاً سوخت و از بين رفت!
كنار «بخل»
كنار «حسد»
كنار «ريا»
كنار «بى‌اعتمادى به خدا»
كنار «دنيادوستى»
كنار «نیت غیر الهی»
نكند از ما بپرسند:
نقد با خودت چه آورده‌اى؟
و ما كيسه‌هایمان تهى باشد و دستانمان خالى... و فقط اعتباریات جمع کرده باشیم!
خدايا!
از تمام چيزهايى كه باعث از بين رفتن اعمال نيكمان می‌شود، به تو پناه می‌بریم.
