سلام من يه دهه شصتى هستم و دركم از زندگى اينه كه دوران پدر مادرامون و رابطه و احساس و صبر و گذشتشون و ديدشون نسبت به زندگى واقعاً تموم شده و الان ديگه وجود نداره دورانى كه ارتباط محدود به تلفن منزل بود تموم شده و ما مجبوريم با دوران حالموم زندگى كنيم گذشته تموم شدست و آينده هم وجود خارجى نداره پس بهترين مدل زندگى زندگيه مجرديه البته از نظر بنده ، بياين يه مقدار حس خوب بهم بديم اينجا فقط شده ماتم سرا و مدام اكثراً از اختلاف روابطشون ميگن كه ميشه با مقدارى صبورى و شناخت و زمان از خيلى از اتفاق ها جلوگيرى كنيم به نظرم اگر عقلمون جلوتر از احساسمون حركت كنه زندگيه خيلى موفق ترى خواهيم داشت به اميد روزهاى خوب براى همتون🥰