تنها که باشـــی نگـــاهت دقیـــق تـــر می شــود و معنـــ ـا دار..
چیزهایـــی می بینــی که دیگـــران نمی بیننــد،
در خیابــان زود تـــر از همه میفهمـــی پاییز آمـــــده و ابر ها اسمان را محکم در اغوش کشیده اند. ..
میتونی بیتوجه به اطراف ساعتها چشم به اسمان بدوزی و...تولد باران را نظاره گر باشی.
تنها که باشی لبخند کودکی ناشناس توی خیابون تو رو به اوج میکشه..
و گریه اش داغونت میکنه...
تنها که باشی صدای خورد شدن برگ های پاییزی رو زیر پاهات خوب میشنوی..
میتونی بی وقفه عشق بورزی به اطرافت بدون اینکه بقیه بفهمند این عشق ورزیدن رو..
بدون اینکه بفهمند تنها بودنت رو..
تنها که باشی دیگه برات مهم نیس که بقیه میخوان تو رو چه شکلی نقاشی کنن تو ذهنشون..
برات مهم نیس بقیه عاشقت باشن یا ازت متنفر باشن ..
تو بی وقفه عشق میورزی..و این تنهاییت رو دوچندان میکنه..
تنها تنهاییست که میشناستت.. که میفهمتت...
تنها که باشی میفهمی فرق بین لبخند واقعی رو با لبخند ظاهریو..
تنهایی اصلا موجود بدی نیست.. او اموزگار خوبی است..
به او نیز عشق می ورزم..
تنها که باشی نگاهت دقیق تر میشود...