ديدن روي تو و دادن جان مطلب ماست
پرده بردار ز رخسار که جان بر لب ماست
بت روي تو پرستيم و ملامت شنويم
بت پرستي اگر اين است که اين مذهب ماست !
شُرب مي با لب شيرين تو ماراست حلال
بي خبر زاهد از اين ذوق که در مشرب ماست
نيست جز وصف رخ و زلف تو ما را سخني
در همه سال و مه اين قصه ی روز و شب ماست
در تو يک يا رب ما را اثري نيست ولي
قدسيان را به فلک غلغله از يا رب ماست...