ما تو دوره عقدیم و قبل از عقذ خیلی زیاد با دوستاش بود
بعد عقد کمتر شده ولی باز هر سه روز یبار شبا ۳ ۴ ساعت میرن بیرون با هم
من روزا همش درگیر کار و درسم و شبا با همیم
وقتی میگه امشب با دوستام قرار دارم انگار دنیا خراب میشه رو سرم. خیلی بهش وابستم و دوستش دارم
رفیق و کسیو ندارم باعاش وقت بگذرونم حتی وقتشم ندارم
نمیدونم چه عکس العملی باید نشون بدم:( از طرفی میگم حق داره با دوستاشم وقت بگذرونه از طرف دیگه میگم انقدر ینی دوسشون داره ک هر سه چار شب یبار باهاشون باشع:(
منم میگم گناه داره همش سرکار دلخوشیش همین بیرون رفتنه از طرفی میگم خب پ من چی 😥
همینو نرم نرمان بهش بگو
نباید بزاری بره
خداروشکرخودت اهل رفیق بازی نیستی اونم نبایدباشه
دوس چی چیه بابا
من متنفرم از دوست و رفیقای مردا
همسر خودمم گاهی با بچه های دانشگاه میره فوتسال در حد هفته ای یه بار و دو ساعت
اونم چون صبح میره من مشکلی ندارم
ولی بیرون رفتناشو تعطیل کرده دیگه
مناسب نیس واسه مرد گنده
یا یک مشاور صحبت کنی بد نیست
بهت کمک میکنه به مرور شوهرتو رام خودت کنی قلقش دستت بیاد
من مامانم با بابام باز برعکس سر اینکه بابام خیلی مامانی بود هر پی مامانش میگفت جز چشم چیزی نمیگفت اختلاف داشت
با مشاوره صحبت کرد یک سری راهکار هایی داد که باعث شد ب مرور بابام جایی از خونه در کنار مامانم بودن ترجیح نده
ولی اگر ب رفیق بازی معتاده اون دیگه بحثش جداس
