بس که همپایش غم و اِدبار می‌آید فرود
بر سر من عید چون آوار می‌آید فرود
می دهم خود را نوید سالِ بهتر، سالهاست
گرچه هر سالَم بَتَر از پار می‌آید فرود
در دل من خانه گیرد ، هر چه عالم را غم است
می‌رسد وقتی به منزل، بار می آید فرود
رنگ راحت کو به عمر، این تیرِ پرتابِ اجل ؟
می‌گریزد سایه ، چون دیوار می‌آید فرود
شانه زلفش را به روی افشاند و بست از بیم چشم
شب چو آید ، پردهٔ خمّار می‌آید فرود
بهر یک شربت شهادت ، داد یک عمرم عذاب
گاهْ تیغِ مرگ هم دشوار می‌آید فرود
وارثم من تختِ عیسی را، شهید ثالثم
وقت شد، منصور اگر از دار می‌آید فرود
بر سر من عید چون آوار می‌آید ،"امید"!
بس که همپایش غم و ادبار می‌آید فرود...