چرا نمیتونم دوست واقعی امام زمان باشم عمیقا از ته قلبم دوسش دارم و بهشون ارادت دارم اما نمیتونم رفتارمو با احساساتم رو بهشون تطبیق بدم اون منو خیلی دوست داره و مراقبه بیشتر وقتا راهنمایم میکنه... تو خواب منظورمه اما من سر به راه نمیشم باعث نگرانیشم...
اون تمام مکالمات و رفتار هامو میبینه مثلا من و مادرم صحبت میکردیم من یه قولی به مادرم دادم ک بعد سه ماه کلا یادم رفت همین چند روز پیش دوباره یادآوری کردن قولی که به مادرت دادی یادت نره بچها کسی میدونه من چیکار کنم قساوت قلبم بره من لیاقت این همه توجه رو ندارم ...
خیلی ناراحتم
که امام زنده ومهربون من همش دلواپس کارایه بچگانه منه....
