یوقتایی خیلی ناراحتم حتی گریم میگیره، تو مسیر احساسی و عاطفی زندگیم نتونستم درست حرکت کنم، نه همسری نه دوست پسری نه رابطه ای، چه وضعی آخه
الان سی سالمه از بقیه نظرت موفق شدم اما احساسی بشدت الان نیازمندم که کسی باشه برای دوست داشته و دوست داشته شدن
چیکار میشه کرد اخه
الان تنها دغدغه ام همینه، پول هست کار هست اما تنهایی که نمیشه خوش بود آخه چند سال تنها
عزیزم از فکرش بیا بیرون و با سینگلیت حال کن. رابطه دردسر زیاده. اگه درستش برات پیش اومد ازدواج کن. وگرنه ناراحت نباش . وبه ادمای موفق فکر کن. رابطه و همسر و اینا نباید قسمت زیادی از زندگیت باشه
