یادش بخیر چه دورانی بود 😂
با نفس تهرانی شروع کردیم
همه چی خوب و قشنگ بود
رمانا پایان خوش داشتن ، همه عاشقا به معشوق میرسیدن
یجوری که باور کرده بودیم تو زندگی واقعی هم اینجوریه
انقد که فقیرا پولدار میشدن تو این رمانا ،که باور کرده بودیم قانون اینه که همه فقیرا پولدار باشن ..
همه عشقا ابدی باشن...
چه ملاک هایی که با خوندن این رمانا از مردا انتظار داشتیم ، چشم آبی و هیکل ورزشکاری و فلان 🤣
چقد کار مفید میشد با اون وقتی که صرف رمان میکردیم انجام بدیم
تنها چیزی که بهمون داد چشم ضعیف بود😂💔
