من که اهل عشق و عاشقی نبودم اما تو از کنارم رد شدی و جانم به دکمه پیراهنت گیر کرد.... خیلی طول نکشید تا بفهمم که چقد بی انتها دوستت دارم از موی سر تا ناخن پایت را، رویت را،بویت را، صورتت ،سیرتت، رفتارت ،گفتارت، حرکاتت،اطوارت،سخنت،سکوتت،نگاهت، خنده ات،شرمت،جسارتت،مهرت همه و همه رو دوست دارم اصلا نخواستنی در وجود تو نیست ❤️
اون دخترایی که دوره جنگ و بعدش پای رزمندههای شیمیایی و صورتهای سوخته و بدنهای نیمه جونشون مشتاقانه و با رضایت قلبی سالها فداکاری کردند نمونهی معاصرشن.
مثل نقشی که تو فیلم بوی پیراهن یوسف جعفر دهقان بازی میکرد.