ادم ها متفاوتن نمیتونیم یک نسخه کلی برای همه بپیچیم برا من شخصا شاغل بودن ولی خب روحیه من اینجوره شاید برای دیگری فرق داشته باشه
فطرت هر انسانی اول انسان بودن است ، زن هم اول انسان است بعد انتخاب میکنه که مادر باشه یا نباشه.
مادر شدن هم سختی داره ولی هر چی سن بچه بیشتر میشه نیازش به مادر کمتر میشه و خانم فرصت داره برای رشد شخصی خودش هم وقت بگذاره ، زن خانه داری که پنجاه سالش شده و بچه هاش بزرگ شدن ، الان باید چیکار کنه ؟ نوه داری کنه یا چشم بدوزه به در که بیان بهش سر بزنن ؟
از نظر من باید فعال باشه در اجتماع و با شغلش سرگرم باشه
جفتش هم بده
شاغل دستت توجیب خودته ولی نه وقت برای خودت داری نه خانواده نه به خونه میرسی نه حال و حوصله داری( خودم شاغلم)
خانه دار باید برای کوچیک ترین چیز به شوهر بگی پول بده استقلال مالی نداری. عوضش برای خونه و بچه ها و تفریح کلی وقتت ازاده
بستگی به شرایط داره
من به خاطر ارشد خوندن کار اصلیمو گذاشتم کنار که تو کارخونه بود
اما قطعا درسام که سبک تر شه دوباره کارمو دست میگیرم
روحیات زن؟چه روحیاتی؟چرا برا خودتون الکی نقطه ضعف میسازین؟؟؟!
صد درصد شاغل
از آدمای خونه نشین بدم میاد
بستگی به تایم کاری هم داره من فرزند دارم پیش دبستانی میره تایم کاری منم تا یک و نیم هست به نظرم وقت ازاد هم میشه اورد مثلا زبانم میخونه ولی خب فشرده هست تایممون من به خاطر فرزندم چهارسال کار نکردم ولی به شدت به شدت کار کردن با روحیه م سازگاره واسه همین بچم چهارساله شد رفتم سرکار
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
