تجربه ازدواج راه دور

من همسرمو آوردم تهران

موافق رفتن دختر به شهر غریب هم نیستم 

بستگی به دو طرف داره واقعا. دو تا چیز خیلی مهمه البته، یکی اینکه خانواده‌ها اهل دخالت نباشن، دوم اینکه دو طرف بتونن با اختلاف‌های فرهنگی کنار بیان و همدیگه رو جوری که هستن بپذیرن. سر فرهنگشون و رسم و این چیزا متعصب نباشن. اگه بتونن این چیزا رو درک کنن، واقعا خوبه چون خیلی چیزها میشه از همدیگه یاد گرفت.

من هزار بازم به عقب برگردم بازم ازدواج راه دور رو انتخاب میکنم

من به هیچ عنوان این تصمیم رو نمیگیرفتم اگر به عقب بر میگشتم.به شما هم توصیه میکنم شهر غریب نرین.

اختلاف فرهنگ

پذیرش فرهنگ

جذب فرهنگ

اینا موضوعاتی هست که باهاش به چالش میخوری.

توقعات خانواده ها

دلتنگی و غم غربت

بی درکی 

دست تنهایی

مقایسه

به زندگیت سایه میندازه.

نکن خیلییییییییی سخته

من کشور دیگه‌ای بود ازدواجم، همسرم ایرانی نیست.

حدودا دو سال و نیم

از تهران به یه شهر ۴۰۰ هزار نفری که مرکز استانه.

۱۰ ساله ازدواج کردم.بچه دار شدم.در تنهایی بچه بزرگ کردم.خودم شاغلم.پرستار داشت بچه.ولی اینا جای اینکه بچه م رو شب بزارم پیش خانوادم با همسرم برم کمپ  و شب مانی توی کوه رو نمیگیره.اینکه دلم گرفت بعد نیم ساعت برم خونه شون یا بگم به مادرم برام آش درست کنه بفرسته رو نمیگیره.اینکه دلم بخواد وقت بی وقت با خواهرم برم پیاده روی برم سینما رو نمیگیره.کلا بری شهر غریب سخته.توی زندگی میفهمی من چی گفتم

خیلی مهمه شما و همسرتون چقدر نسیت به رسوم تعصب دارین

من شوهرم اصلا واسش رسوم مهم نبود

منم خیلی جاها به خاطر راه دور کوتاه اومدم

مثل یلدایی، هدیه دادن تو اعیاد مختلف و یسری رسمای اینطوری

بعدا شوهرمم یه روز اومد منو برد واسم خرید کرد که جبران کنه یلدارو

میخوام بگم نباید تو رسوم سختگیر باشی

ولی در عین حال باید منتظر اتفاقای عجیب هم از طرف خانواده طرف مقابلت باشی

مثلا خانواده شوهرم یهو سر عقد گفتن ما رسم نداریم تو عقد هدیه بدیم

من اونجا جلوی خاله و داییام و.. که از شهر ما اومده بودن و هدیه هم داده بودم خیلی خجالت کشیدم

یا سر سرویس طلا مادرشوهرم میگفت باید روز عروسی جلو جمع سرویسو هدیه بدیم(درصورتی که سرویسو شوهرم خریده بود نه مادرشوهرم) 

که البته همونقدرم مادرشوهرم انعطاف داشت و وقتی همسرم واسش توضیح داد که من واسه عکسای روز عروسی و.. باید سرویسو بندازم و نمیشه اینکارو کرد، چیزی نگفت

تا اخرشم یسری دلخوریا هنوز بعد سال ها میمونه

من شمالی بودم و خانواده همسرم مشهدی

به نظرم خیلی خسیس بودن همشون

فقط برادراش به جز یکی که پاگشا هم نکرد و خواهرش منو پاگشا کردن و هدیه پاگشاشونم مسخره بود مثلا ظرف و سینی

با اینکه هیچکدوم عروسیم نیومده بودن و میگفتن راه دوره ما پول نداریم بیایم

و از شوهرم انتظار داشتن هزینه رفت و امد و اقامتشونو بده(که البته ما خونه داییمو اماده کرده بودیم که همه اونجا بمونن) یعنی میموند هزینه رفت و امدشون که نیومدن

تو عقد ما ولی خانوادم همه با اتوبوس اومدن

کلا بعضی شهرها خیلی تفاوت فرهنگیشون زیاده

مثل شمالیا و مشهدیا که ما شمالیا به شدت مشهدیارو خسیس میبینیم و من به شدت اینو دیدم تو رفتارشون

تازه این مشکلات فقط بخشی از مشکلات بود

تازه ما عاشق هم بودیم و هستیم و مشکلی باهم نداشتیم اصلا

مونده ب شعور خانواده ک از غربت و تنهای طرف سواستفاده نکنن.منو ک خیلی اذیت کردن بابت تنهایم.مدام میگفتن تنهای اینجا کسیو نداری باید با ما زندگی کنی یا هروز باید بیای خونه مادرمون کارکنی چون تو ک جای نداری بری کاری نداری .خیلی اذیتم کردن.از بی شخصیتی و بب فرهنگی شون هست ک درک نکردن.من برگردم عقب اصن ازدواج نمیکنم.اینکه از بی کسی طرف سواستفاده میکنن اذیتش میکنن چون طرف کسیو نداره ازش دفاع کنه.یا میگن هیچکسو نداره هرکارکنیم کسی نمیتونه بهمون چیزی بگه . دقیقا تو طایفه ای افتادم ک ذهنشون انقد خرابه واس اذیت کردن ادم غریب

ببین چیزای دیگه اگه خوب بود میارزه.

مثلا درک و فهم،اینکه اگه ازدواج کرده ایشونم حداقل فرزندی نداشته باشه،چون دور باشی بخوای بچه رو هم نگهداری خیلی سخته.جربزه کار و پس انداز داشته باشه،اگه رفتی شهر ایشون یه سری آوانس بهت بده.مثل اینکه پول رفت و آمد رو بده.پذیرش تند تند رفت و آمد و تنهایی رفت و آمد رو داشته باشه.قبول کنه که طولانی مدت مثلا دو هفته یه ماه ازش دور باشی.بچه میخواد نمیخواد اینا رو بپرس و نظرت رو بگو.اینکه سرکار میتونی بری یا نری رو بپرس و نظرت رو بگو.تعصب نداشته باشه،بالاخره عرب هست و اینا رو چک کن.

خانوادش خیلی از شما از نظر پوشش و رسوم فرق نکنن.ببین عرب داریم تا عرب.باید چک کنی که خطا نکنی.نظرشو راجع به همه چی بپرس و باهاش طی کن همه چی رو.دیون و قرض و قوله از قبل مثل مهریه و ...نداشته باشه.

ببین من چند تا مولفه گفتم مثل انطباق فرهنگی یا جذب فرهنگی (ببین از اون معمولی ها هستن یا از اون طایفه های متعصب) چون منطبق شدن با فرهنگ بسته و متعصب سخته.اینکه بعضی از بخش های فرهنگشون هم جذاب باشه که توسط شما هضم و جذب بشه و فرهنگ دفع کننده ای نداشته باشن.

وقتی یه زن میره یه شهر با اینهمه فاصله،(مثل من هستی)مردش خیلی باید پخته و آگاه باشه و اگر نیست قبل ازدواج باید آگاه بشه و باهاش یه چیزایی طی بشه.

من خودم اگر بودم همه اینا رو چک می کردم یکی دو جلسه مشاوره پیش از ازدواج میرفتم و یه چیزایی رو طی میکردم و بعدش توکل میکردم و ازدواج میکردم چون تنهایی بد دردی هست اما نه به هر قیمتی.با شناخت،تحقیق،مشاوره،آموزش،شروط و در انتهاتوکل

خواهش میکنم.همینکه میخوای بری یه دو هفته اونجا باشی و بررسی کنی خوبه.آدرس های مختلف (محل کارش،دوستاش،همسایه ها و ..‌)ازش بگیر برای تحقیق که با خانواده رفتی شاید رفتی تحقیق.حالا اگرم نرفتی بگیر که اگر گیری داشته باشه بفهمی .چون احتمالا مقاومت کنه اگر گیر و گرفتی باشه.دلیل جدا شدنش رو از همسر قبلی دقیق بپرس.ببین بهت شماره شو میده که با خودش حرف بزنی یا نه.

آدم با اینایی که زناشون خیانت میکنن و ناسازگار بودن به سختی میتونه کنار بیاد.چون اینا لطمه دیدن و بی اعتمادن.

ببین به هر حال به نظر میاد شرایطش بد نباشه.

اگه همه چی خوب بود میشه دوری رو با شرط و شروط تحمل کرد.ولی اگر لنگ بزنه اونموقع دوری هم میشه مزید بر علت