از وقتی نوجوون بودم تقریبا ۱۲ یا ۱۳ سالگی همیشه ارزو داشتم مهاجرت کنم تا وقتی مجرد بودم میگفتن ازدواج کن باشوهرت برو ما که کاری نداریم الان هم باز نمیزارن
و من نمیدونم چرا از اول دلم با رفتن بود نه اینجا موندن
شوهر منم ۱۰ ساله میخواد بره
بعضیا عشق اونور و دارن
سلام، اگر ازدواج کردید با همسرتون دربارش اختلاف نظر و هم صحبتی کنید اگر رضایت داشت ایشون هم میتونید برید چون خودتون و خواسته خودتون مهمه!
کجا بری و با چه قصدی؟
دوری و هیچ دوستی نداشتن و شهروند درجه دوم بودن برات مهم نیست؟
حجم کاری و مالیات دهی هم بررسی کردی؟
نوع مهاجرت را چطور؟
منم خیلی دوست دارم برم ولی راه رفتن سخته🥴
حرفای خنده دار نزنید
یه جوری میگید حجم کار انگار اینجا مردا و زنا پارو پا میندازن اینجام خیلیا دو شیفت کار میکنند
مالیات دادن هم بد نیست همش خرج خودشون میشه و خرج شهر و رفاه شهروندا
وقتی هم پاسپورت اون کشور رو بگیرند فرقی با شهروند درجه یک ندارند! هرچند روازی اول ورودم از همون امکاناتی که بقیه دارند بهزه مند میشند!
مگه من گفتم اینجا زنا و مردا پا رو میندازن؟ گفتن دیده یا نه!
مالیات هم توی آلمان قانونش اینجوری که نصف درآمد هر ماه باید پرداخت بشه یعنی ۶ ماه رایگان ۶ ماه کار
شاخص کفالت فرانسه هم یک به یک هست
هرکدوم از این مزایا و معایب خودشو داره که باید بشينه از قبل فکر کنه و تصمیم بگیره میتونه کنار بیاد یا نه.
ولی بند آخر هیچ وقت یه مهاجر شهروند درجه اول نمیشه خیالت راحت.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
38 ثانیه پیش
38 ثانیه پیش
39 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
