منم خودم ۶سال کوچیکتر از خواهرم بودم وهمیشه خواهرم با دوستاش بود و من که کوچیک بودم رو راه نمیداد برام اذیت کننده بود، هیچوقت همبازی همدیگه که نبودیم، هیچوقتم همدیگه رو درک نکردیم و دو دنیای متفاوت داریم، هنوزم تو بزرگسالی همونجوره
خودمم بچه سر به زیر و حرف گوش کنه خانواده بووودم ولی فهمیدم که این مشکل محسوب میشه و از درونگرایی و افسرده بودنم بوده که اینجوریه، یجورایی ادم سرکوب میشه که حرف گوش کن میشه
کاش یکم اگاهیمون رو بالا ببریم
چقدر حرفت منو یاد خواهربزرگم میندازه که از بقیه ایراد میگیره و خودشم هیچی اگاهی نداره 😕