پسرم 11 ماهشه...شوهرم هر روز 9 میاد خونه...حتی جمعه ها...که همیشه هم خسته هست و نمیفهمه که منم خسته هستم...از اون بیشتر...من خودم کارمند بودم قبلا و الان که بچه داری میکنم به جرات میتونم بگم بچه داری از مار بیرون حتی با اضافه کاری تا شب سختتره...هم تن آدم و هم روان آدم خسته میشه...هرچی به شوهرم میگم کمتر کار کن انگار نه انگار...یعنی حتی یک بعداز ظهر برای پسرم نباید وقت بزاره؟...از خستگی همیشه تا بچه رو بخوابونم بیام خواب هفت پادشاه رو دیده. چند شب پیش خیلی باهاش دعوا کردم که بهم گفت خیلی غر میزنی من اینجور زنی نمیخوام برو خونه بابات دادگاه هم تکلیف بچه رو روشن میکنه( مشکل بچه داشتیم و من کلی زجر آمپول کشیدم ) که آخر شب اومد معذرت خواهی کرد و گفت فکرم خیلی درگیره و تو هم خسته ای...ولی حاضر نیست از کارش کم کنه من اصلا زن پر خرجی نیستم ولی همش فکر میکنه باید پول دربیاره...بچم یک ماهه مریضه کاراش صد برابر شده. چی بهش بگم که حداقل یه روز برای بچش وقت بزاره؟