اعتماد بنفسم خیلی خیلی پایینه:)
از بچگی همیشه بابام منو به هر بهونه ای مسخره میکرد و جلو بچهای فامیل منو با پسوند زشتو خطاب میکرد
چقد غرورم خورد میشد اون لحظه ها.... با اینکه سال میگذره و الان ۱۶ سالمه ولی هنوز فراموش نکردم...
همیشه بهم میگه تو عاقل نیستی، تو دیوونه ای، درصورتی که من هیچ مشکلی ندارم و همیشه سعی میکنم باهاشون کنار بیام ولی واقعا بابام مشکله عصبی داره، خیلی عصبیه
همش میگه تو هزار تومن هم نمی ارزی، من تورو بدم به کی
مگه من خیارم، میوم چیم که میخای منو بدی به یکی؟:)))
خیلی خجالتی ام، خیلی، اضطراب اجتماعی دارم همش پوست لبمو میکنم
همش میترسم از همه... از همه ادما، حی میکنم پشتم خیلی خالیه، نه بابام پشتم بود هیچوقت، ن مامانم حتی حس میکنم خداهم دیگه دوسم نداره، اخه مگه گناهه من چیه که بقیه اینقد بابا های نوبیدارنو میتونن تو زندگیشون موفق باشن ولی من نه؟:)))
دلم لباس میخاد، اکسسوری میخاد، ۶ ماهه هیچی نخریدم
یعنی واسم نمیخرن، میتونن بخرن ولی نمیخرن💔
من باید چیکار کنم، همشششش دارم خودمو با بقیه دخترا مدرسه مقایسه میکنم، حس میکنم به اندازه ی کافی قشنگ نیستم خوب نیستم.... درصورتی که همه هم بهم میگن خوشگلی....
ولی خودم اینجوری حس نمیکنم🙂💔انگاری که خودمو گم کردم... کاش منم اعتماد بنفس داشتم و جسور بودم یکم
