سلام حالم خیلی بده یه هفتس اومدم خوابگاه ترم اولم کارشناسی ولی باهیشکی دوست نیستم کسیم نمیشناسم دارم دق میکنم تو خوابگاه 12 نفریم همه باهم میگن میخندن ولی کسی با من نیست دارم دق میکنم پشیمون شدم از درس خوندن کاش برگردم خونه دیگ طرف خوابگاه نیام نمیتونم با شرایط تنهایی کنار بیام 😭😭😭
تو برو پیششون توام باهاشون دوست شو
دلیل اینکه خودتو کنار میکشی چیه؟
من دقیقاً حال تورو داشتم. شرایطم تازه بدتر هم بود. من تنها خونه گرفته بودم و بچه های خوابگاه همه با هم دوست بودن من تنها.
بعد از ۲-۳ هفته خودمو فرو کردم تو جمعشون😂 رفیق شدیم با هم.
نگران نباش این روزا هم میگذره
بهتره درباره رشتت فککنی
نه دوست و چرتو پرت
من اون اوایل از رشتم پشیمون شدم اما برنگشتم الان روزی صدبار میگم کاش برمیگشتم همون لحظه که احساس پشیمونی کردم
دوستو بیخیال به فکر آیندت باش
خودت درونگرا هستی ؟ کم کم شروع کن با اونی ک تقریبا شبیه به خودته از لحاظ اخلاقی دوست شو. من خودم اول ک رفتم خوابگاه ی چای دم کردم گفتم کسی چای میخوره همینطوری کلی دوست پیدا کردم
بهتر که با کسی نباشی
سرگرم درس خوندن شو شما که برای دوست پیدا کردن
نرفتی دانشگاه من باشم انرژی و انگیزم بیشتر میشه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
