یه روز گوشیتو میندازی یه کنار، استوری ها رو نمیبینی، دیر جواب میدی، نوتیف ها رو خاموش میکنی، چت ها رو باز نمیکنی، توی هر گروهی که هستی دیگه چیزی نمینویسی و میفهمی همه این چیزا الکی بوده؛ زور اضافه میزدی که میخواستی همه رو راضی نگه داری، ولی بعدش یادت میفته توی همه اون مدت داشتی خودتو به خاطر بقیه از دست میدادی...
ریشهت که تو خاک مرغوب باشه
شاخه تو از هرجا بزنن سبز میشی...
نیاز داریم به یک نفر که رفیق باشد، نه دوست! که "دوست" یارِ شادی و آسانیست و "رفیق" شریک غمها و بانیِ لبخندها. که فرق است میان رفیق و دوست و ما اینروزها دلمان رفیق میخواهد، نه دوست...
با خویشتنم خوش است
زین پس من و من...
این روزا بشدت قحطی اومده... قحطی اخلاق... قحطی مهربونی... قحطی دوست داشتن... قحطی آگاهی ذهن... قحطی وفا... واقعا در دوران قحطی به سر می بریم...
جالب است
ثبت احوال همه چیز را
در شناسنامه ام نوشته است
به جز احوالم...
زمان خیلی چیزا رو روشن میکنه، وقتی آدما قدر تو رو نمیدونند،، زمان بهشون ثابت میکنه که اشتباه میکردن،، زمان وفاداری آدما رو نشون میده، زمان دوست خوب از بد رو جدا میکنه،، زمان بهترین گزینه برای واقعیت ادماست...
اگر کسی فهمید ناراحتید
و برایتان هیچ کاری نکرد
او هیچ کس شما نیست...
چند لقمه درد و دل...
دلم خیلی شکسته از آدما. بهترینهام نابودم کردن. هر کدوم به یه شکلی. حالا من موندم و یه عالمه غصه. یه عالمه بغض... آخه مگه من چه بدی در حقشون کردم که اینهمه بمن جفا کردن... جز خوبی و مهربونی و ببخشش مگه چیکار کردم. اینه جواب خوبی هام؟؟ جدی چطوری میتونن تو چشمام نگاه کنن دروغ بگن... چطوری میتونن تو دوستی خیانت کنن و منو احمق فرض کنن! چطوری میتونن بمن نامردی کنن! واقعا سوختم... امشب بیشتر از هر شب به گذشته و خاطراتم فکر کردم و داغون شدم. واقعا خیلی بی معرفتن! خیلی بی وفان! همشون... دلم میخواد برم جایی که هیشکی نباشه. اصلا آدمیزاد نباشه... به خدا گلایه کنم بگم خداجون میبینی بنده هات و !!! دلگیرم از همشون... خودت آرومم کن ناخدا...
🥲
+ نوشته شده در شنبه ۱۴۰۲/۰۷/۲۹ ساعت ۱۰:۳۹ ب.ظ توسط م.م (رهگـــــذر)