"
یک روز کشاورزی کینه روباهی که ضرر و زیان زیادی بهش وارد کرده بود تو دلش داشت. به همین خاطر وقتی روباه را گیر انداخت تصمیم گرفت از او انتقام بگیرد. یک مقداری پوشال برداشت و به دم روباه قصه ما بست و به روغن آغشته کرد و آتش زد.
روباه شعله ور موقع فرار به گندمزار خشک و آماده برداشت می دوید و همه جا را به آتش می کشید و کشاورز بدبخت هم پشت سر او می دوید تو سرش خودش میزد که بیچاره شدم. بدبخت شدم زمینم سوخت...
نویسنده: ازوپ
بازنویسی: اس. ای. هندفورد
برگردان: حسین ابراهیمی (الوند) و صدها نفر دیگر به زبان عامیانه و سینه به سینه نقل می شود با اندک تغییرات.
خشم، گرفتن انتقام اشتباهات دیگران از خودمان است.
خشم ما، از موفقیت و خوشبختی دیگران نمی کاهد.
خشم ما، لحظه لحظه زندگی را برای مان زهره می کند.
گاندی می گوید همانطور که گرما اگر مهار شود به انرژی تبدیل می شود. خشم هم اگر مهار بشه به یک انرژی تبدیل می شود که کل جهان هستی را می تواند به لرزه در بیاورد"
^عسل ناظمی^