علیرغم اینکه هر دو باک فلزی وپلیمری در خودروسازان مختلفی طی سالیان گذشته استفاده شده اند لیکن روند مصرف در دنیا به سمت استفاده هر چه بیشتر(بیش از ۹۰ درصد ) از باکهای پلیمری میباشد.
پلیمر ها نسبت به فلزات قابلیت ضربه پذیری و تغییر شکل بالاتری دارند و این خاصیت باعث می شود که باک، پس از اعمال ضربه به حالت قبلی خود باز گردد در صورتیکه در باکهای فلزی در هنگام برخورد مخزن فشرده شده و میتواند منجر به بروز انفجار خودرو گردد.
با توجه به بالاتر بودن ضریب انتقال حرارت در فلزات نسبت به پلیمرها، باک های فلزی دمای بیشتری را به داخل باک منتقل می کنند که این افزایش دما، باعث افزایش تبخیر بنزین می شود. در حجم یکسان باک فلزی و پلیمری، میزان تبخیر بنزین در باکهای پلیمری حدود ۲۰ درصد کمتر از باکهای فلزی است.
