بچه ها من یه مدته ب زندگی بیخیال شدم....یعنی دغدغه هام دارن عوض میشن...بیشتر ب سمت کارای معنوی دارم میرم...نمیدونم از نا امیدیه یا از تحول درونیه؟عصر از کار برمیگشتم ی بچه مدرسه ای رو دیدم که خیلی مشخص بود فقیرن...تو دلم گفتم دم مادرش گرم که داره میبره میارتش،تو محیط کارمم غذای همکارمو دیدم...احساس میکنم ریختم بهم خیلی وقته ب این چیزا فکر میکنم...نمیدونم چرا