سلام
جهت دردودله
الان ده ساله ازدواج کردم دوتا بچه هم دارم
از شهرم هفت ساعت دورم
دلم میخاست صبحا بابچه ها برم خونه مامانم نمیشه
یا بچه هارو برارم برم دور دور نمیشه
حتی موقع قهر هم جایی نیست برم
چقدر سخته
دخترای مجرد واقعا اگه خاستگار شهر دیگه دارین خوب فکر کنین
تازه من زیاد دلبسته خانوادم نبودم ولی سخته غربت
هر روز غذا درست کردن سخته کسی نباشه معاشرت کنی سخته
واقعا دلم میخاد مثلا برا شام یا ناهار برم خونه مامانم یا مادربزرگم ولی ……
خانواد شوهرت نیستن؟
تنها مزیت ازدواجم اینه از مادرشوهرم دورم چون خیلی دخالت کنه میدونم اگه شهر خودم بودم خیلی فتنه درست میکرد
من ک بشدت وابستگی دارم و ی غلطی کردم با کسی ک همشهرم نیست ازدواج کردم و روزی باید برم شهرش حتی دلم نمیخاد فعلا یک لحظه هم بهش فکر کنم
منم تو غربتم،همیشه و همه جا تنها بودم،نه خانواده خودم نه خانواده شوهرم
منم دورم
بچه هم ندارم
فعلا اومدم مسافرت خونه مامانم
بهش میگم مامان من اینقد با کسی حرف نزدم دوتا جمله پشت هم نمیتونم بهم وصل کنم 😂
ده ساله عادت نکردی
منم ۱۵ ساله راه دورم عادت کردم دیگه
چقدر تو منی. منتها من بچه ندارم. دلم میخواد هرکی میخواد غربت ازدواج کنه برم مشت بزنم تو صورتش بگم نکن
آره واقعا سخته
من با مامانم تو یه شهریم ولی تو یه محل نیستیم و با ماشین باید رفت و آمد کنیم
با اینکه هفته ایی ۴ بار میریم از صبح تا غروب ولی بازم دلم میگیره یهو چون بازم سخته
مثلا امروز کمر درد داشتم دلم میخواست مامانم مثل قدیما کنارم بود نازمو میکشید برام کاچی درست میکرد اما ماشین نبود که بیاد منم تک و تنها.....
