نه که بگم چون دوست پسر ندارم احساس تنهایی میکنم نه
آسیب های بدی دیدم و افسرده شدم
پدرو مادرم حمایت عاطفی ندارن
اصلا پدرم خیلی ساله که نیست و ترک کرده من رو
هم فشار تحصیلی هم کار هم زندگی دارم له میشم
و اهل دوست پسر گرفتن هم نیستم هم زیبام هم موقعیت اجتماعی خوبی دارم همچنین درسی اما پسرای الان بیشترشون نمیگم همه شون مرد زندگی نیستن و به فکر رابطه های دوستی برای سرگرمی هستن و منم هیچوقت نمیتونم با همچین آدمایی کنار بیام پس ترجیحا تنها می مونم تا زمانی که یه فرد خوب سر راهم قرار بگیره
بهت آفرین میگم عزیزم😊😊😊😊
چند سالته خودساخته جان
کار خوبی میکنی که به خاطر تنهایی با پسری دوست نمیشی،اشتباه منو نکن منم خیلی تنها بودم و بخاطر تنهاییم دوستای ناباب زیادی داشتم و زندگیم خیلی تغییر کرد
آدم درست خودش تو مسیرت قرار میگیره مهم اینه که تو کار درستو انجام بدی همیشه
خوشبحالت که مث من خودتو واس ی پسر کوچیک نکردی
حسرت موقعیت تورو میخورم کاش محدودیتایی که برای خودم گذاشته بودمو نمیشکستم ،
❤️ تو زندگی همه آدما پیش میاد عزیز دلم
ولی بزار اونی که دوستت داره برات تلاش کنه و اگر دیدی که حرکات بدی از خودش نشون میده یا اخلاق خوبی نداره سریع جدا شو چون یه چیزی که من همیشه دیدم تو آدما اینه که هیچوقت عوض نمیشن هرچقدرم خوبی کنی
پیدا میشه یکی نترس
