من یه درونگرام و این شخصیت رو داشتن رو دوست دارم
ولی وقتی میرم توی اجتماع و برونگرا ها رو میبینم ک چطور شادن و چجورن حس میکنم کارم اشتباهه
دورنگرا بودن به معنا غمگین بودن نیست البته
ینی چی کارت اشتباهه درونگراییت دست خودت ک نیس عزیز من
من برونگرا بودم الان درونگرا شدم و واقعا میخام مثل قبل بشم
منم همینطور ا خودم راضی نیستم
خیلی هم ضربه خوردم
احساس میکنی اشتباهه چون جامعه تحمیل کرده کسی که برونگراست شاده و کسی که درونگرا افسرده ...
درونگرا ها خیلی سخت فهمیده میشن
نه اصلا اشتباه نیست
عهههه منم اینجوریم
دقیقا عین توووو
همیشه حس میکنم من اشتباه میکنم یاعجیبم
و بااینکه لذت میبرم از زندگیم و خودم این حس همیشه باهامه و نمیدونم چرا وجود داره و ازم چی میخواد
ببینید درونگرا بودن را نباید با افسردگی اشتباه بگیریم یا فک کنیم مثلا درونگراها مراودات اجتماعی ندارن سردن یا هر چیزی دیدگاهشون نسبت به مسائل فرق دارن عمیق تر نگاه میکنن بیشتر فکر میکنن سطحی نیستن نه اینکه افسرده و جامع گریز باشن
چون جامعه ما يه جوريه كه توقع دارن همه مثل هم باشن، اصلا متفاوت بودن رو عيب ميدونن، جامعه مون اصلا نرمال نيست
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز