بجز هفت هشت روز اول که راحت رفت، دیگه همش تا امروز با گریه و زاری و ناراحتی رفته
میگه مدرسه دوست ندارم از مدرسه و کلاسمون و حیاطش و همه جاش بدم میاد دلم برای تو تنگ میشه زیاد سرکلاس میشینیم (تا ساعت یک و ربع مدرسه هستن)
غیر انتفاعی هم هست
معلمش کمی خشک و جدی هست و جیغ جیغو و متفرقه شنیدم خیلی سر کلاس جیغ میزنه سر بچه ها میدونم پسرم ترسیده شده چون همش یه دلهره تو جونش هست
با معلم و مدیرش هم صحبت کردم میگن نه طوری نشده که
عمرا زیر بار برن
با یکی دو تا از بچه ها کمی صحبت میکنه انقد ناراحته که اصلاباکسی دوست نمیشه
منم باید همش تو حیاط باشم هر زنگ تفریح بیاد منو ببینه خیالش راحت تر بشه بازم با بغض و ناراحتی برمیگرده سر کلاس و گاهی یکی دو بار هم باز میاد بیرون
دیگه هم خودم و پدرش و هم معلم و کادر مدرسه عاصی شدن
تو مدرسه سیصد نفری فقط پسر من بهانه میگیره و نق میزنه
میخوام از فردا کلاسش رو عوض کنم
بنظرتون جواب میده؟ کسی راه حلی داره؟
حتی تو ذهنم هست مدرسه اش هم عوض کنم ولی نمیدونم کار درستیه یا نه
ممنون میشم راهنمایی کنید