خانوما لطفا قبل از هر چیزی درک کنین بعد نظر بدین من بچمو نه میزنم نه دعواش میکنم
بچم اصلا کنار من حالش خوب نیست وقتی کنار بقیس میخنده میرقصه بازی میکنه اونقدری که سرما خورده بود تو خونه یکسره صدای گریش بود منو باباشم گریع میکردیم تا اینکه رفتم خونه مادرم انگار اون ادم نبود کلی بازی کرد کلی خندید اصلا هیچوقت منو انتخاب نمیکنه دوسم نداره نمیدونم چیکار کنم کلی باهاش بازی میکنم کلی وقت میگذرونم اما اون موقعی که میاد شیر بخوره با من خوبه یه راه حلی بگین لطفا پسرم ۱ و نیم سالشه
😐 فک کردم ۱۰ ۱۱ سالش باشه
بچه ی سال و نیمه اخه عقل داره ؟
بچه ست دیگه چه فکرایی میکنی
بزرگ بشه خیلی خوب میشه
(فقط از تجربه ی خودم گفتم)
چون میدونه شما همیشه هستی
براش عادی شدید
الآن دنبال تنوع است
عزیز دلم درکت میکنم اما خب خودت داری میگی اسمش بچس
از روی نفرت و کینه که کاری انجام نمیده
شاید چیزی خواسته یا کاری کرده یه چیز کوچیکی که در حد دعوا هم نبوده بهش گفتی دلخور شده
چی بگم والا اطلاعات زیادی ندارم اما خب اگه ادامه داشت ببرش روانپزشک شاید از چیزی ترسیده باشه
بهش محبت کن دیگه. کلا بچه ها جایی میرن خوشحالن از خودشون در میان خصوصا خونه مامان بزرگشون بچگی وابسته ان بزرگ شه خیلی بهتر میشه وابستگیش کم میشه بچه منم همینطور بود
عزیزم حساس شدی.اون فقط یک و نیم سالشه.بدترین مادر دنیا عزیز ترین موجود واسه کودک خودشه.بچه منم هر وقت مریض میشد میبردم خونه بابام انگار همه مریضیش خوب میشد .
طبیعیه عزیزم
هرچی بزرگ تر میشه وابسته تر میشه چون شمارو کامل میشناسه
منم فکر میکردم بچم دوستم نداره الانکه بزرگ تر شده عاقل تر شده میفهمه
من دخترم کلاس اول بود عاشق مدرسه و دوستاش بود
من حسودیم میشد
دیروز حرف مدارس دو شیفت زدم
دخترم گفت اصلا دوست نداره دو شیفت مدرسه باشه
بچه ها بازیگوشی می کنند
بزرگ بشن خوب میشن
توی انشا پرسیده بودن دوست داری سفر با کی بری؟؟؟
گفتا بود با دوستم نازنین
من اینقدر دلم شکسته بود
بچس درست میشه
من خودم ۳سالم که بود مهد کودک میرفتم مامانم میگه میومدم دنبالم همش باهاش بد اخلاقی میکردم دوست داشتم اونجا بمونم بعد مامانم به دکترم میگه دکتره میگه چون تک فرزند هم هست و همبازی ای نداره دوست داره بیشتر اونجا بمونه وگرنه لا خود خانوادش مشکلی نداره
