یکدونه خواهرم هم دارم مهاجرت کرده اروپا پدرم هم سرطان داره و ورشکست هست
منمعین توام ،سختیای گذشته و فوت عزیزانم کمرمو شیکوند ولی بعد این همه سال ک ب اون روزا نگاه میکنم کاش در روز ساعتی برای گریه و فکر غمهام میزاشتم و لی روحمو ازبین نمیبردم خودمو نابود نمیکردم لذتی هم اززندگی نبردم چون افسردگی و غم همیشه بامن بود
فقط خودتو ازبین میبری ، گریه کن ولی توی یه تایمی بس کن و زندگی عادیتو کن نه اینکه مرده متحرک بشی ، من الان ب اون دوران رسیدم ک از ناراحتی زیادو افسردگیام پشیمونم ،عمرم گذشت ،