سلام
یک عدد مودی هستم
میترسم .خیلی میترسم از بچگی میخواستم خوابگاه باشم تجربش کنم حالا که میتونم برم میترسم یه ثانیه ذوق دارم صد ثانیه استرس و ترس و گریه باورتون نمیشه یه جا میشینم ابمقد گریه میکنم که نگو
دلم برای دوستام حیوونم خانوادم تنگ میشع از طرفی نرم هم میترسم پشیمون شم قوی نمیشم همینی الان هستم میمونم
من از ۱۱ تا ۲۰ سالگیم خوابگاه بودم
بهترین دوران زندگیم بود یادش بخیر
خوابگاه واقعا خوبه
سلام گلم
من خوابگاهی بودم
تاپیک بزن خوابگاهی ها تجربه هاشونو بگن
واسه من خوب بود ، بستگی به دوستات داره و محل خوابگاه
اصلا خونه نگیر امنیت نداره ، برو خوابگاه
هم اجتماعی میشی هم قوی و مستقل و زرنگ
اگر دوستای هم اتاقیت خوب نبودن ، میتونی درخواست بدی عوض کنی
سعی کن بخشش بیشترو خوشرویی زیادتری نسبت به قبل داشته باشی
صمیمی که بشین مثل خواهر میشید
فقط خودت باش و اجازه نده افکارت رو تحت تأثیر قرار بدن
با جنوبیا هم اتاقی باشی بهتره
بله که میتونی
کار خاصی نمیخواد کنی عزیزم ، یک اتاق داری ، کمد لباس و وسایل داری ، سالن تلویزیون و سالن مطالعه اونجا هست
غذا هم که ظهر رستوران دانشگاه میده ،شب هم خوابگاه غذامیده
اما من خودم بیشتر درست میکردم
مواد غذایی میخریدیم نوبتی میپختیم ، زرنگ شدیم😁😄
هم درس میخونی هم بگوبخند میکنی خوبه
کتاب خودت باش دختر رو بخون😊
کدوم شهر قبول شدی
