سلام🥲
یازده انسانیم
تو ی شهر کوچیک ک همه همو میشناسن
ع بچگی عاشق معلم شدن بودمو برا همی اومدم انسانی ولی الان واقعا ب ی جایی رسیدم ک دلم میخواد خودمو با همه کتابام بسوزونم
صبح رفتم پیش مشاور مدرسه برا اینکه بدونم تا چند هزار بیارم قبول میشم چون تو گوگل کلی عدد و رقم دیدم بودم و نمیدونستم درستش کدومه
من رفتم نشستم و صحبت کردیم گف اگ رتبه ات زیر ۱۵۰۰ نشه ما تورو اصن قبول نمیکنیم
منم گفتم کسی ک زیر ۱۵۰۰ شد اصن نمیاد فرهنگیان ک منظور و قصد بدیم نداشتم
گف ببین کلا تو شانس قبولی نداری ما فلانی و فلانی رو قبول میکنیم سه نفر از کلاسمون اسم برد ک خدا شاهده زار میزنه اینا از من خنگ ترن ولی دوتاشون سهمیه جانبازی و ای چیزا دارن و هر سه شونم سهمیه فرهنگیان دارن
منم خب زورم گرف گفتم انتظار شمام بی جاس شما اصن امکاناتتون در حدی نیست ک بتونید رتبه زیر ۱۵۰۰ تو مدرسه داشته باشید تو این مدرسه از وقتی تاسیس شده جمعا ده تا معلم پرورش ندادید و همه معلمای مام ع ای شهر و اون شهرن و تجربیام ک حتی ی دونه هم ب عنوان مثال چیزی نشده و چیزی نیاورده و الان نصف بیشتر درسا معلم ندارن و کسی داره تدریس میکنع ک تخصصش نیس
گف فک نمیکنم اینا ب تو ربطی داشته باشه معلمامونم هر جورین مهم اینه اداره قبولشون کرده
در ضمن برا فرهنگیان ما دنبال افراد نخبه ایم ن هر کسی
منم اعصابم خورد شد پا شدم اومدم بیرون🥲
فردام ی امتحان و دوتا پرسش داشتیم ولی از وقتی اومدم ی سره گریع کردم و واقعا هیچ انگیزه ای برا خوندن درس ندارم دیگه:)💔
