منکه سپردم به خدا همش از خدا میخام بهم صبر بده و به زندگیم آرامش بده..همش میگم به خاطره بچه های که تو مدرسه یکسره میبینمتون و بی منت اینقدر دوسم دارن یه نگاهی به زندگیم بندازه
ببین انقدر دوستم داره که زبانزده، خیلیم دست و دل باز و خرج کن و روشن فکره
ولی از اون طرف یهو مثلا دعوا میکنه با همسایه آدم اصلا آبروش میره، گل میکشه میاد چشماااش قررمز اصلا حالم بد میشه تو اون قیافه میبینمش.جلوی بقیه خجالت میکشم.