یه افسانه ای قشنگ هست ك میگه:
گل قاصدك دختری با موهای سفیده . . .
ك شب ها لبِ پنجره رو به رویِ ماه میشینه!
و آرزو میکنه؛
صبح‌ها با طلوع خورشید
تبدیل به گل میشه، و منتظرِ شب میمونه؛
به همین خاطره ك ما قاصدك ها رو میچینیم
و رو به آسمون فوتشون میکنیم تا آرزوهامون؛
به گوشِ ماه برسه و براورده بشه
