خشونت خانگی

تو دبیرستان یه دختره بودهردفعه یجاش تو گچ بودیه مدت پاش باعصامی اومدمدرسه یه مدت دستش صورتش کبودوباچهره ی غمگین درسشم عالی بود مدام رتبه می اوردتومنطقه معلما ها ناظما هم مدام اونومیکوبدن تو سرما که یادبگیرید بااینکه داداشش زده پاشو شکونده ومدام کتکم میخوره ولی چقددرسخونه حتی یبارسرصف گفتن. بعدشم کنکورقبول شد بیشترمیکوبندش توسرماکه حالا مهم نبود.ولی هیشکی کمکش نکردکه ازدست داداش روانیش خلاص بشه💔یبارم خودم پایین چشمم کبود بودمعلمم گف چیشده گفتم خوردم زمین باخنده گفت خوردی زمین یامشت خوردی بعدم کل کلاس خندیدن اه چقد چندش بودن بعضیاشون ما بچه بودیم اما اوناچرا کمکمون نمیکردن ازبچگی بایدکتک میخوردیم کاش خانه ی امن توایرانم داشتیم