از عصر قفلم رو این جمله خانم زارع که گفته :((
عزیزِ دورِ من! حواست باشد که قلب، فرزند ذهن است؛ ذهن، پریشانی قلب را در مییابد و خود هزاران بار بیشتر به سختی و تقلا میافتد تا قلب را از متلاشی شدن حفاظت کند ولی قلب، نوجوان سرکشِ بیتجربه ایست که هرگز ذهن را نمیفهمد؛ نه اندوهش را و نه ناآرامیاش را. فرزند، آن را میخواهد که دوست دارد و مادر به دنبال آن است که کسی فرزندش را دوست بدارد و هرگز او را نرنجاند.پس در این راه اگر روزی به سختی افتادی تنها کاری که لازم است انجام دهی این است که به صدای عقلت گوش کنی و همیشه یادت باشد که منطق، احساسیست که سرد و گرم راه چشیده، بارها شکسته و به مراتب آتش گرفته و سوخته و تمام سعیش این است تو را از همهٔ اینها باز دارد.))
عزیز دور من… عزیز دور من