بدون شرح...........................................................

تاریکی شب

موهایت را به خاطرم می آورد

و سکوتش

چشم هایت را

آنگاه که تو پلک می بندی

و من چون ناله ی مرغ سحرخیز

پر از فریاد می شوم

مجید رفیع زاد