"کاش من هم نصف چشمان تو خواهان داشتم
لااقل چندین طرفدار غزل خوان داشتم
کاش بودی تا ببینی لحظه ی تنها شدن
حرف هایی با خیابان زیر باران داشتم
گهگاهی در نبودت صرف پنهان کاریم
گریه هایی زیر باران در خیابان داشتم
نیستی شعرم به پایت سوخت دیوانی نشد
کاش بودی لااقل من هم سه دیوان داشتم
هر چه گفتم دوستت دارم جوابی از تو نیست
کاش صرف این توافق ها سخنران داشتم
مانده ام تا با چه ترفندی تو را خامت کنم
کاش من هم زبانی مثل شیطان داشتم
سر بچرخان این نبودن ها مرا دیوانه کرد
کاش بودی صورتی شاداب و خندان داشتم
کوه هم باشی بدان آدم به آدم می رسد
قهر کردی کاش من هم راه جبران داشتم
کاش من هرگز نمی دیدم تو را ای کاش تا
لحظه ای آرامشی را قبل طوفان داشتم
داستان لیلی و مجنون به پایانش رسید
کاش من هم قصه ای بودم که پایان داشتم"
حسن ایزدی
