کاش ! آینه نمی گفت که زیبایی تو
نازنین ! وسعت زیبایی دنیایی تو
وسعت یاد تو یک خاطره ی بی پایان
بی جهت نیست که اندازه ی دریایی تو
در ته ذهن پر از پرسش بی پایانم
تو نه یک حادثه، یک لحظه ی غوغایی تو
باید این بار تو را در ته رویاها دید
خاص من، خاص ترین؛ لحظه ی رویایی تو
تا تو لبخند زدی، قلب من افتاد شکست
خوب شد، خوب من؛ این بار تو هم این جایی
هستی و شعر و من و سحرِنگاهِ تو و عشق
حیف وصد حیف، چرا وعده فردایی تو ؟!