نشد...

آمدم ناله سرکنم ، که نشد

دردِ دل مختصر کنم ، که نشد 

یا نگارِ زِ من رمیده به غیض

از جفا برحذر کنم ، که نشد

در کمندش فتاده گردن من

سر ز زلفش بدر کنم ، که نشد

بعد عمری سکوت و دم نزدن 

شکوه ای بی ثمر کنم ، که نشد

از حضیضی که خاک سرد من است

تا ثریا سفر کنم ، که نشد

از خدایی که رو به جانب اوست

طلبِ یک نظر کنم ، که نشد

زین حکایت جهان و عرش خدا

جمله زیر و زِبَر کنم ، که نشد

خسته از شب ، برای مردم خواب

شرحِ سوز جگر کنم ، که نشد 

در دیاری که شهر ناسره هاست

جستجو از اثر کنم ، که نشد 

آمدم تا بگویم از غم خود

در خیالش خطر کنم ، که نشد ...