خوندم بهترین فرصته بری کنارش همراهش باشی
یه چند مدت صبر کن تا خودشو پیدا کنه
باهاش صحبت کن
شاید شرایط بیماری پدرش عصبیش کرده
حالا هم ک فوت کرده
کلی کاراش عقب میفته
پشتش خالی شده
احتمالا درامدی هم نداره
برادر من بعد ی سال از فوت پدرم هنوز پرخاشگر عصبی و دل نازک شده با وجودیکه نزدیک۴۰سالشه و زن و بچه داره
خودمونم همینطور
تا یادش میفتیم اشکا سرازیر میشه با وجودیکه خیلی کنترل میکنم
یکم بهش فرصت بده تا چهره واقعیش شناخته بشه
اگ خوب بود بمون ب پاش
اگ نبود با دلیل ازش جدا شو
ی خورده صبر کن