شکست عشقی

من ۳۴ سالم پسری از فامیل خواستگارم بود ۵ سال پیش و خودم و خانوادم مخالف بودیم وجواب رد دادیم تا اینکه یبار منو از فضای مجازی پیدا کردن و شروع کردن به چت کردن هیچ علاقه ایی بهش نداشتم ولی از بس زبون ریخت بعد از مدتی علاقه بهش پیدا کردم ایشون کارگر بودن خونه و ماشین نداشتن وبخاطر همین دول دل بودم باهاش ازدواج کنم رفته رفته وابستش شدم چون فاصله مکانی باهم داشتیم فقط در حد پیام و تماس باهم در ارتباط بودیم  تو این چندسال اتفاقاتی افتاد که نشد و شرایط جور نمیشد ایشون بیاند خواستگاری ولی خیلی اصرار داشتن بیاند خواستگاری من تا اینکه پارسال بازم اتفاقاتی افتاد پیش خودم گفتم تا کی میخواد پای من بمونه بزار یه مدت خطمو خاموش کنم خطمو خاموش کردم تا ۶ ماه بعد از ۶ ماه که دوباره روشن کردم پیام دادنش شروع شد که من میخوام بیام از اینجور حرفها که سر یه موضوع الکی بحثمون شد چندروز ازش خبری نبود دیدم عکس نامزدیشو فرستاد که با دختر همسایشون ازدواج کرده بود و من سر همین موضوع چندماه که بشدت افسرده و ناراحتم امید به زندگیمو از دست دادم کار هر روزم شده گریه ....و اینم بگم من از لحاظ تحصیلات و خانواده از ایشون بالاتر بودم ولی به علت دلبستگی که بهش داشتم هنوز نتونستم فراموش کنم و شرایط روحی خوبی ندارم فکر میکنم بعد از ایشون دیگه هیچکی برای من وجود نداره و این اخرین شانس من تو زندگیم بوده تورو خدا بگید چکار کنم