بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم.
(دیدهام گاهی در تب، ماه میآید پایین،
میرسد دست به سقف ملکوت.
دیدهام ، سهره بهتر میخواند.
گاهی زخمی که به پا داشتهام
زیر و بمهای زمین را به من آموخته است.
گاه در بستر بیماری من، حجم گل چند برابر شده است.
و فزونتر شده است، قطر نارنج ، شعاع فانوس.)
11شهریور و بیست روز مانده به پاییز
تب این روزها هم میگذره...
ان مع العسر یسرا.
کاش پاییز دل انگیزی باشه عاشقانه شاعرانه وشیرین کا ش بشه خندید
الان تو یه تاپیک بودم در مورد غذا بعد این عنوان رو دیدم. فکر کردم آقایی اسمت سهرابِ. میخوای آموزش دَمی گوجه بدی 😐
خانهام ابری است !
ناودانها شرشر باران بیصبریست
آسمان بیحوصله ، حجم هوا ابریست
کفشهایی منتظر در چهارچوب در
کولهباری مختصر
لبریز بیصبریست ....
پشت شیشه
میتپد پیشانی یک مرد
در تب دردی که مثل زندگی جبریست
و سرانگشتی به روی شیشههای مات
بار دیگر مینویسد : خانهام ابریست !
اینجا آسمان ابریست
آنجا را نمیدانم ...
اینجا شده پاییز
آنجا را نمیدانم
اینحا فقط رنگ است
آنحا را نمیدانم
اینجا دلی تنگ است
آنجا را نمیدانم.
