یه چیزی که من توی بهترینو دوست دارم اینه که عکسا و تجربه های واقعی مردم رو داره توش.مثلا دیروز دنبال قالیشویی بودم خوب کمکم کرد. امروزم دکتر برای بچه میخواستم باز به دردم خورد.برای ما مامانا که همیشه کلی کار داریم خیلی کاربردی و جمع و جوره
یه چاق خوشحال بهتر از یه سیس پک افسردس🍟مامان یه دختر 2 ساله شیطون تنهاارثیه ای که برای بچهم دارم یه لیست بلند بالا از فیلمای کره ای که دیدمهاولین بار که فهمیدم عاشقشونم وقتی بود که نقش اول سریال به اسم گیلدونگ بود از تلویزیون پخش میشد و من با گوشی نوکیا کشویی از تیتراژ پایانی فیلم گرفتم و همیشه با اشک اونو نگاه میکردم همینقد تبااااه عاشق سبک زندگیشونم خصوصا غذاهاشون آخ نگم از ترکیب کیمچی نودل 😭🍡🍜🍱 راستی اسم کاربری هاتون معمولا تو ذهنم نمیمونه ( 🐠) پس تعجب نکن اگه یه جا مود بودم یه جا مهربون طبق حرفی که زدی نظرمو میگم!
اگه بار چندمیه ک میزنی دیگه نزن چون تلاشتو قبلا کردی
در سرزمینی که سقفها سوراخاند از مردم میخواهند به باران شک نکنند.نان هر روز کوچکتر میشود، اما دستانی که آن را میپزند، هر روز بزرگتر. عجیب نیست که شهر فرو میریزد، وقتی نگهبانانش، معمار ترکها هستند.مردم ساکتاند و سکوت، نه از ترس، که از شمارش می آید. شهر پر از اسم هاییست که دیگر صدا ندارند، اما از حافظه پاک نشدهاند. هر چه بیشتر حذف میکنند، حافظه فشرده تر میشود؛ و چیزی که فشرده شود، اگر نترکد، میبرد.این وضع ماندنی نیست، چون با خاموش کردن صدا، معنا از بین نمیرود؛ فقط عمیقتر میشود. آنها به این آرامش دل بستهاند، بی آن که بفهمند سکوتی که با زور ساخته شود، تکیهگاه نیست. ما این اسم ها را به خاطر میسپاریم ، نه برای سوگواری همیشگی، برای این که فراموشی، آخرین چیزیست که اتفاق نخواهد افتاد.... #ahura