تاحالا شده زخمای روحتونو ببینین و بفهمین اکثرش ناشی از خانوادتون بوده؟
ک شما قربانی سبک سری و رفتارای غلط خانواده هستین؟
که باید خودتون ب تنهایی رو زخمایی مرهم بذارین ک نقشی تو بوجود اوردنش نداشتین؟
ب طرز وحشتناکی غیرعادلانه و غم انگیزه
بله من
نه
هر غلطی کردم، خودم کردم.
به جای اینکه به این چیزا فکر کنی به راهکار برای بهبود این زخمات فکر کن و زیاد احساساتی نشو
عزیزم تاپیک اولتو خوندم
به نظرم اگه زبان دوس داری بشین چند ماه بخون، مقدماتی رو فول شو، بعد میتونی تدریس کنی ، انلاین یا حضوری، حین تدریس متوسط و پیشرفته هم یاد بگیر، کم کم حالت خوبه میشه، زندگیت تغییر میکنه، میتونی کم کم پول جمع کنی از خانوادت جدا شی خونه مستقل بگیری
انقد دوس دارم برم رشته زبان بخونم
اینا میگن پشت بمون کلا ب افسردگی اعتقادی ندارن
مشاور بهشون گفته بزارین هرچی دوس داره بخونه پشت کنکور حالشو بدتر میکنه
مامان بابام میگن این مشاورا حالشون نیس بفکر پولن«درنظرشون همه بدن اینا خوبن» ولی در عوض حاضرن کلی پول ب رمال بدن خزعبلاتشو گوش کنن
الانم میگن نمیذاریم زبان بخونی
نمیدونم بااینا چیکار کنم
نمیدونم عزیزم، رو چیزیکه میخوای پافشاری کن، مقدماتی زبان رو میتونی سه چار ماهه یاد بگیری بعدش تدریس کنی..
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-27 ثانیه پیش
-24 ثانیه پیش
-17 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز