گاهی اوقات تقدیر آنقدر بی رحم میشود که خنجر برنده اش را بدون ذره ای ترحم در قلبمان فرو میکند،و ما جز تماشای جوی خونی که جاری میشود چاره ای نداریم،ما انسان ها محکومیم به سکوت در برابر روزگار.
روزگاری که میگویند قبل از ما برایمان رقم زده اند اما به راستی چه ناعادلانه دفتر زندگی مان را نوشته اند.مطمئنم تکونولوژی بازبینی مجدد به دنیای مجهول نویسنده هایمان نرسیده بود که اگر رسیده بود خیلی از موقعیت هایی که در حال حاضر با آن دست و پنجه نرم میکنیم وجود نداشت…!
