.
شده در حسرت یک شانه ی محکم باشی
زیر آماج بلا در پیِ مرهم باشی
شده از دید همه صاحب یک قصر ولی ...
در خودت ارگ فرو ریخته ی بـم باشی
شده چون هرزه گیاهی به بیابان کویر
سالها منتظر قطره ی شبنم باشی
شده یک عمر درون قفسی حصر شوی؟
روز در برزخ و شب حبسِ جهنم باشی
شده احساس کنی هست ولی نیست کسی
دم به دم در تبِ یک حالت مبهم باشی
غرقِ رویای کسی باشی و یادت نکند
تو ولی در طلبش شهره ی عالم باشی
بی وفا هستی و می دانم و ای کاش دمی
پشت هر هق هق من شانه ی محکم باشی
