دنیا! نخواستیم یار بی وفا، تنهایی بهتر
درد تنهایی نخواستیم شفا، تنهایی بهتر
یک عمر در پی یار باوفا، باوفا بودیم
اما ندیدیم به غیر از جفا، تنهایی بهتر
نداشتیم جز عشق و وفاداری رنگ دیگری
اما شدیم باز مایه‌ی صفا، تنهایی بهتر
از رفیقان نیمه راهی خسته‌ام
های دنیا، قبول کن این استعفا، تنهایی بهتر
هر که با ما شد دل آزارمان شد
استعداد او زود شد شکوفا، تنهایی بهتر
چو خرش از پل گذشت، گذشت از ما و قرارش
کشید نقشه و رسمی در خفا، تنهایی بهتر
مگر تنهایی چه بدی داشت کاش می‌دانستم این
دنیا نخواستیم یار بی وفا، تنهایی بهتر
