اون دختر خانمی که میگفتم دوسش دارم و پیام داده و حالم رو پرسیده، گفتم منم پیامی بدم و حال اونو بپرسم. منتها توی پیامم هم نوشتم که دلم واسشون تنگ شده و خواستم حالشون رو بپرسم و بعد دیدم چیزی پیدا نکردم، دمای شهرشون رو پرسیدم. خیلی بیشعوره. یک ساعت قبل پیام دادم و حالشو پرسیدم، بعد ۱۰ دقیقه اومده و نوشته که خوبم ، شما خوبین؟ بعدش زرتی رفت! منم حرف پرسیدم، دیدم یک ربع گذشت و این نیومد و منم نوشتم که دلم واستون تنگ شده بود خواستم حالتون رو بپرسم، انشالله همیشه شاد باشین. خودش هم بعد جواب دادنم خودم که حالم پرسیده بود و من جواب داده بودم، خودش گفت خواستم حالتون رو بپرسم.
یعنی چی؟ این خیلی بیشعوریه. خلاف شرع که نکردم. گوشه ای از حرف دلم رو صادقانه بهش گفتم که دلم تنگ شده واسش. به نظرتون امیدوار باشم بهش؟ من تو آینده ام جایگاهی واسه اون در نظر گرفتم، توی برنامه هام، توی مسیر زندگیم، اما احساس میکنم اشتباه کردم. خواهشا فقط نگاه نکنین، راهنمایی بکنین. خیلی دوسش دارم و وقتی ناراحت میشم از دستش میگم بابا ولش کن دیگه، چقدر میخوای خودتو کوچیک کنی، احساس میکنم دیگه دلم مثل قبل شاد نیست، مثل دفعه اول نشاط و هیجان ندارم واسه اینکه کسی رو دوست داشته باشم. از نامزد، از زوج ها کلا از محبت هراز گاهی تنفر پیدا میکنم. چون اونا با نامردی سر هم کلاه میزارن و موفقن، اما من صادقانه که میرم جلو اینجوری جواب میگیرم.صبح که از خواب بلند میشم اولین چیز یاد ماشینم و اون دختر میفتم و هر روز تلاش میکنم پیشرفت کنم.
