ببین من نق میزنم، اما قلبا نمیتونم مانع تراشی کنم
اگر کسی چشم امیدش به ماست، هیچ وقت دوست ندارم ناامید بشه. هیچ وقت.
نمیدونم، انگار یجوری با فلسفه اش مشکل دارم، وگرنه هیچ وقت اون کارو نمیکنم.
همینطوریش از پس امتحانهای مسلسل وار خدا برنمیام، اگه حس کنم دل یکی گرفته شب خوابم نمیبره.
واقعیتش همسرم هم شخصیتی نیست که من برنامه بهش بدم😁
فکر کنم هر چقدر هم خرج کنم، بودجه اون داستان جداست.
بعد اصلا شخصیتی نیست که مثلا من بگم کاش داشتیم عیدی میبردیم اما الان نداریم، بعد ایشون بگه وای چه زنی😁
دو سه باری خواستم ازین ترفندها در مسائل دیگه استفاده کنم،دیدم شان خودم و زیرکی ایشون رو زیر سوال میبرم.
قاضی،من کلا زیاد درگیر سیاست زنانه نیستم، دو تا اصل دارم یا قانع میشم یا قانع میکنم.
و ارزش های طرف مقابلمون رو بدون آسیب به خودمون به رسمیت بشناسیم.