الان اعصابم خرابه. دوست دارم یکیو پاره کنم ولی هیچ کس نیست. توی مجازی و واقعیت مدام ایگنور میشم. نا امیدم.
مدام دارم به جیز هایی که دلم میخواست و خانوادم مانع شدن تجربش کنم فکر میکنم. بت روز هایی که برنمیگرده و دیکه قرار نیست این شوق و ذوی رو برای انجام دادنشون داشته باشم